امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
معرفی یک دارو: بتامتازون(اختصاصی میهن پت)
#1
[FONT=&quot]نام دارو: [/FONT][FONT=&quot] [/FONT]Betamethasone

[FONT=&quot]فرم های رایج در ایران[/FONT][FONT=&quot] : [/FONT][FONT=&quot]قطره چشم گوش بینی 0.1 درصد، پماد چمشی 0.1 درصد، قرص 0.5 میلی گرمی، آمپول 4 میلی گرم در 1 سی سی، کرم موضعی 0.1 درصد، پماد موضعی 0.1 درصد و بتامتازون لانگ اکت تزریقی 3 میلی گرم در 1 سی سی[/FONT].

[FONT=&quot]عملکرد:[/FONT][FONT=&quot] [/FONT][FONT=&quot]تغییر در ترجمه[/FONT] DNA [FONT=&quot]که منجر به تغییر در متابولیسم سلولی می شود و سبب کاهش پاسخ التهابی می گردد. این دارو دارای فعالیت گلوکوکورتیکوئیدی بالا و مینرالوکورتیکوئیدی پایین است. بتامتازون همچنین سبب آنتاگونیست شدن انسولین و[/FONT] ADH [FONT=&quot]می شود[/FONT].
[FONT=&quot]موارد استفاده[/FONT][FONT=&quot][/FONT][FONT=&quot]: کاهنده دردهای کوتاه مدت در التهاب های غیرعفونی. بتامتازون میزان فعالیت طولانی دارد و بنابراین برای استفاده طولانی مدت روزانه یا استفاده متناوب روزانه مناسب نیست. قدرت ضدالتهابی این دارو 8/75 برابر بیشتر از پردنیزولون است[/FONT]. [FONT=&quot]بر اساس دوز 0/12 میلی گرم بتامتازون برابر 1 میلی گرم پردنیزولون است[/FONT]. [FONT=&quot]استفاده طولانی مدت از گلوکوکورتیکوئیدها سبب سرکوب محور هیپوفیز هیپوتالاموس می شود و آتروفی آدرنال را در پی دارد. حیواناتی که به طور طولانی مدت درمان کورتونی می شوند باید در هنگام قطع مصرف دارو دوز دارو را به تدریج کاهش داد و به طور ناگهانی دارو قطع نشود[/FONT]
.

[FONT=&quot]تداخلات[/FONT][FONT=&quot] :[/FONT][FONT=&quot]در حیوانات آبستن بکار نرود. کورتونهای سیستمیک نباید در حیوانات با مشکلات کلیوی و دیابتی بکار رود. استفاده از این دارو سبب تاخیر در بهبود زخم و عفونت ها می شود. از کورتیکواستروئیدهای موضعی در کراتیت السراتیو استفاده نشود[/FONT].
[FONT=&quot]گلوکوکورتیکوئیدها در خرگوش باید با احتیاط بکار روند زیرا این حیوانات به این داروها حساس هستند و حتی یک تک دوز حداقلی می تواند سبب عوارض جانبی شدیدی گردد. اثرات کاتابولیکی گلوکوکورتیکوئیدها منجر به کاهش وزن و آتروفی کوتانئوس می شود و می تواند هایپرآدنوکورتیزیسم پاتوژنیک رخ دهد. تهوع و اسهال و زخم های گوارشی ممکن است دیده شود[/FONT]. [FONT=&quot]گلوکوکورتیکوئیدها می توانند میزان گلوکوز را افزایش داده و سبب کاهش میزان [/FONT]T3 [FONT=&quot]و[/FONT] T4 [FONT=&quot]سرم شوند. کورتیکواستروئیدها باید در پرندگان با احتیاط بکار رود چون خطر سرکوب سیستم ایمنی و اثرات جانبی مانند آسیب های کبدی و سندم شبه دیابت ملیتوس وجود دارد[/FONT].

[FONT=&quot]تداخل دارویی[/FONT][FONT=&quot] :[/FONT][FONT=&quot]اگر این دارو با انسیدها بکار رود ریسک ایجاد زخم های گوارشی افزایش پیدا می کند[/FONT]. [FONT=&quot]گلوکوکورتیکوئیدها اثرات انسولین را آنتاگونیزه می کنند. فنوباربیتال و پریمیدون می توانند متابولیسم کورتیکواستروئیدها را به شدت افزایش دهند[/FONT]. [FONT=&quot]خطر افزایش هایپوکالمی وقتی که به طور همزمان با استازولامید، آمفوتریسین، فوروزماید و تیازیدها بکار رود وجود دارد[/FONT].
[FONT=&quot]دوز مصرفی در سگ[/FONT][FONT=&quot]:[/FONT][FONT=&quot] چشمی: 1قطره چشمی در هر چشم مبتلا هر 6 الی 8 ساعت. پوست: استفاده از کرم در ناحیه مورد نظر هر 6 الی 8 ساعت. دوز شک: 0.08 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن تک دوز داخل وریدی. دوز ضدالتهابی: 0.04 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به روش عضلانی، داخل وریدی تا حداکثر 3 هفته و 4 دوز یا [/FONT]0.025 [FONT=&quot]میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به روش خوراکی هر 24 ساعت[/FONT].
[FONT=&quot]گربه[/FONT][FONT=&quot] :[/FONT] [FONT=&quot]دوز چشمی و پوستی مانند سگ. دوز ضدالتهابی: 0.04 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن داخل وریدی تا حداکثر 3 هفته و 4 دوز تزریق[/FONT].
[FONT=&quot]پستانداران کوچک[/FONT][FONT=&quot][/FONT] 0.1 :[FONT=&quot]میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به روش زیرجلدی هر 24 ساعت[/FONT]
.[FONT=&quot][/FONT]

منابع: 1- ترجمه شخص بنده از کتاب BSAVA small animal formulary چاپ ششم نوشته یان رمزی 2- قسمت فرم های رایج در ایران از کتاب دارونامه خدام گرفته شده است
[SIZE=4]اختصاصی میهن پت
[/SIZE]
پاسخ


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان