امتیاز موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
درمان بیماری ام اس با بهترین روش
#1
Star 
[عکس: 69197.jpg]
بیماری ام اس نوعی اختلال در سیستم عصبی مرکزی است. به زودی درمان قطعی و نسبی ام اس در راه است.

به گزارش بهداشت نیوز: بیماری ام اس یکی از شایعترین بیماری های حال حاضر در بین جوانان 20-40 سال است. سیستم ایمنی بدن به پوشش سلول های عصبی یعنی ملین حمله می کند و با آسیب بافت عصبی اختلالاتی در ارسال پیام های عصبی از سوی مغز به اجزای بدن رخ می دهد. حال چه اتفاقی می افتد که سیستم ایمنی که وظیفه خود را عکس انجام می دهد و به سلول خودی حمله می کند جای بحث دارد. ام اس با خستگی و ضعف عضلانی شدید همراه است و بیمار حین راه رفتن دچار مشکل می شود. امروزه بسیاری از روش های پزشکی برای درمان بیماری ام اس کشف شده است. اما هنوز درمان قطعی و حتمی اعلام نشده است. درمان های حاضر فقط کمک می کنند علائم بیماری خفیف تر شود. درمان بیماری ام اس با بهترین روش توسط محققان در حال بررسی است. اگر با این بیماری عصبی درگیر هستید با ما همراه باشید تا شما را با جدیدترین و بهترین روش های درمان ام اس آشنا کنیم.


بیماری ام اس چیست و علائم آن



بیماری ام اس اختلال سیستم عصبی مرکزی است به طوری که با پیشرفت بیماری زندگی عادی فرد دچار مشکل می شود. ام اس به راحتی قابل شناسایی نیست، اما با پیشرفت بیماری علائم جدی و عمده تری در بدن ظاهر می شود. برخی از این علائم عبارتند از:

    مشکلات بینایی، دو بینی و در مرحله نهایی از بین رفتن بینایی فرد
    بی حسی اعضای بدن و مور مور شدن، از مهم ترین علائم است
    سفتی عضلانی و اسپاسم های شدید
    خستگی و ضعف بدون علت و در مدت های طولانی
    عدم حفظ تعادل و داشتن سرگیجه
    مشکلات حافظه، ناتوانی در تمرکز
    تغییرات خلق و خوی و افسردگی
    اختلال در عملکرد دستگاه گوارش، عدم کنترل ادرار، اسهال و یبوست

درمان بیماری ام اس با روش های نوین

بیماری ام اس یکی از مشکلاتی است که در سال های اخیر بیشتر به گوش می خورد. علت این بیماری هنوز به درستی شناخته شده نیست. ولی علم پزشکی سعی در کاهش علائم و پیشرفت آن دارد. در حال حاضر درمان قطعی و حتمی برای ام اس وجود ندارد. اما طب سنتی و طب فیزیکی با ارائه روش های درمانی جدید سعی در بهبود روند بیماری، و کاهش صدمات ناشی از آن دارد. شیوه های درمانی زیادی وجود دارد که در ادامه مطلب درمان ام اس با بهترین روش ممکن مورد بررسی است.



درمان با طب سنتی

در طب سنتی بیماری ام اس قابل درمان است و روش های ساده ای برای جلوگیری و درمان آن تعریف شده است. طب سنتی علت این بیماری را سردی حاصله در مغز و اعصاب می داند. طول دوره درمان 5-7 ماه است و پیشرفت های زیادی در روند بهبود بیماری دیده می شود.

    در طول درمان طب سنتی و گیاهی به مصرف غذاهای گرم اهمیت به سزایی می دهد. مواد غذایی مانند انجیر، زیتون، آناناس در رژیم غذایی در رژیم غذایی گنجانده می شود.
    خستگی عضلانی و گرفتگی ماهیچه ها از جمله علامت های مهم ام اس است. با روغن زیتون مواضع بی حس ماساژ داده شود.
    استشمام بوهای گرم مانند عطر گل محمدی
    رعایت رژیم غذایی مناسب و سالم حاوی ملین و هضم بهتر غذا
    زعفران حاوی ماده کروسین است. کروسین در حفظ سلول های مغزی نقش به سزایی دارد. مصرف زعفران تا حد زیادی خطر ابتلا به ام اس را کاهش می دهد. در بیماران ام اسی نیز با حفظ پوشش عایق اطراف سلول های عصبی به بهبود کمک می کند.
    گیاه جینسینگ به دلیل داشتن ماده گلوکوزیدهای استروئیدی، ویتامین D، ترکیبات روغنی فرا، ویتامین A و B6 فلز روی، در طب سنتی به عنوان گیاهی مهم در درمان ام اس به شمار می رود.
    گیاه گزنه، خرفه، به دلیل داشتن منیزم بیماری را درمان می کند.
    گیاه شاهدانه با کاهش لرزش های ایجاد شده توسط بیماری به بهبود وضعیت بیمار کمک می کند.


طب سنتی علاوه بر موارد فوق، پرهیزهای غذایی را در نظر گرفته است:

به منظور افزایش احتمال درمان از غذاهای سرد مزاج خودداری شود. تخم مرغ، لبنیات، فلفل، چای و قهوه، بادمجان و ... از جمله موادی است که باید در رژیم غذایی کمتر استفاده شوند.

در این روش بیشتر رژیم غذایی بیمار مد نظر است و سعی شده است که با گیاه درمانی در درمان موثر باشند. نتایج حاصل از این درمان، نشان می دهد که افراد بهبود زیادی در روند راه رفتن، تعادل به دست آورده اند.



 درمان با سلول های بنیادی

روش های دارویی استفاده شده در درمان سعی در سرکوب سیستم ایمنی بدن دارند. اما در حال حاضر روش های جدید با امکان ترمیم نسبی سلول های عصبی نسبت به درمان اقدام می کنند. تحقیقات نشان می دهد در دارو درمانی امکان عود بیماری نسبت به درمان جدید بیشتر است. درمان جدید با سلول های بنیادی انجام می شود. مراحلی که در این روش طی می شود به قرار زیر است:

    ابتدا شیمی درمانی به منظور از بین بردن سیستم ایمنی معیوب انجام می شود. می توان گفت این مرحله سخت ترین و ناخوشایند ترین زمانی است که بیمار طی می کند.
    در مرحله بعد سلول های بنیادی را که از مغز استخوان و خون بیمار گرفته اند به تدریج تزریق می کنند. سلول های بنیادی حاوی سلول ها و ایمنی سالم است. پس از طی این مراحل بهبود نسبی در روند بیماری دیده می شود.




 درمان با روش اکسیژن تراپی و اوزون تراپی

اکسیژن و اوزون یکی از عناصر فعال طبیعت می باشند. انرژی خاصی دارند و با تولید اشعه گاما از طریق تحریک سلول های تخریبی، ترمیم بافت و ارتقا سیستم ایمنی بدن در بهبود بیماری ایفای نقش می کنند.

پیشرفت بیماری ام اس با اختلال در حرکت و رفتار زندگی عادی را به مخاطره می اندازد. سبک زندگی سالم بدون استرس کاذب، شاید بهترین روش برای پیشگیری از بروز چنین بیماری هایی باشد. همان طور که می دانید پیشگیری بهتر از درمان است. امید است در آینده ای نه چندان دور شاهد درمان بیماری های مختلف باشیم.

همیشه و در همه حال به طبیعت احترام بگذاریم و حق زندگی برای حیوانات را هم محترم بشماریم

پاسخ
#2
بیماری ام اس(MS) چیست؟ علایم، علت، تشخیص و درمان





[عکس: 0.jpg]

اسکلروز متعدد که به نام ام اس (MS) نیز شناخته می‌شود، نوعی بیماری مزمن است که به سیستم عصبی مرکزی (مغز، نخاع و عصب‌های چشمی) حمله می‌کند. در موارد شدید بیمار فلج و یا کور می‌شود، در حالی که در موارد خفیف ممکن است فقط بی‌حسی در اندام‌ها تجربه شود.دلیل بیماری ام اس هنوز شناخته نشده است؛ دانشمندان معتقدند این بیماری به دلیل تأثیر عوامل زیست محیطی در شخصی که به صورت ژنتیکی مستعد به واکنش است، بروز می‌کند. لازم به ذکر است که این عوامل زیست محیطی هنوز ناشناخته هستند. اگرچه هیچ روش درمانی شناخته‌شده‌ای برای بیماری ام اس وجود ندارد، اما چندین روش درمانی وجود دارد که سودمندی آن­ها در بهبود علائم این بیماری اثبات شده است. هدف اصلی فیزیوتراپی ، بازگرداندن عملکردهای بیمار بعد از یک حمله، پیشگیری از حمله جدید و جلوگیری از ازکارافتادگی فرد است. در ادامه در مورد اینکه بیماری ام اس چیست توضیحات بیشتری ارائه شده است.


بیماری ام اس چیست؟



[عکس: 1-7.jpg]


رشته‌های عصبی توسط میلین (چربی پوشاننده‌ی عصب‌ها) احاطه شده‌اند تا از هرگونه آسیب در امان باشند. میلین علاوه بر پوشاندن عصب‌ها، به هدایت سریع و مؤثر سیگنال‌های الکتریکی عصب‌ها نیز کمک می‌کند.در بیماران مبتلا به ام اس، میلین در چندین ناحیه از بین می‌رود. از بین رفتن میلین باعث برجا ماندن یک اسکار (اسکلروز) می‌شود. اسکلروز متعدد که نام دیگر بیماری ام اس است، به معنی «بافت اسکار در مناطق متعدد» می‌باشد. نواحی که به اندازه کافی یا اصلاً میلین ندارند را پلاک یا ضایعه می‌نامند. هرچه ضایعه شدیدتر باشد، رشته‌ی عصبی می‌تواند بشکند یا آسیب ببیند.هنگامی که یک رشته‌ی عصبی میلین خود را از دست بدهد، پالس‎‌های الکتریکی که از مغز دریافت می‌شوند به طور یکنواخت به عصب‌های موردنظر نمی‌رسند. وقتی هیچ میلینی وجود نداشته باشد، رشته‌های عصبی هرگز نمی‌توانند پالس‌های الکتریکی را هدایت کنند. به همین دلیل، پیام‌های مغز نمی‌توانند به عضلات منتقل شوند.


علل بیماری ام اس



[عکس: 2-5.jpg]

علت این بیماری هنوز شناخته نشده است؛ با این حال یافته‌ها نشان می‌دهد که در بیماری ام اس، سیستم عصبی مرکزی توسط سیستم ایمنی خود فرد موردحمله قرار می‌گیرد. به همین دلیل اعتقاد بر این است که ام اس یک بیماری خود ایمنی است.



عوامل خطر برای بیماری ام اس



  • سن: این بیماری بیشتر در بین افراد 20 تا 50 سال رواج دارد.

  • جنسیت: زنان بیشتر از مردان به بیماری ام اس دچار می‌شوند.

  • مردم اروپایی تبار در مقایسه با افراد دیگر، بیشتر در معرض ابتلا به بیماری ام اس هستند. با این حال افراد از تمام تبارها می‌توانند به این بیماری دچار شوند.

  • ژنتیک: قابلیت ابتلا به بیماری ام اس، می‌تواند از طریق ژن‌ها انتقال یابد.

  • قرار گرفتن در معرض نور خورشید: نرخ ابتلا به بیماری ام اس در بین افرادی که دورتر از خط استوا زندگی می‌کنند، بیشتر است. در حقیقت ساکنان مناطق استوایی کمتر به این بیماری دچار می‌شوند.

  • مصرف بیش از حد نمک: ممکن است مصرف بیش از حد نمک سیستم ایمنی را تحت تأثیر قرار دهد و باعث بروز بیماری‌های خود ایمنی شود.

علائم بیماری ام اس



[عکس: 3-8.jpg]


در برخی بیماران، علائم آنقدر خفیف است که آنها تا رسیدن به مراحل پیشرفته‌ی بیماری، متوجه هیچ‌چیز نمی‌شوند. در مقابل ممکن است برخی بیماران خیلی زود و در مراحل اولیه‎‌ی بیماری متوجه علائم شوند. شایع‌ترین علائم بیماری ام اس عبارتند از:
  • مشکلات مثانه: ممکن است بیمار در تخلیه‌ی کامل مثانه مشکل داشته باشد و لازم باشد به طور مکرر به توالت برود.بی‌اختیاری ادرار (نیاز به رفتن به توالت به طور ناگهانی) و تکرر ادرار شبانه (نیاز مکرر به رفتن به توالت در طول شب) نیز شایع است.

  • مشکلات روده: یبوست عارضه‌ی شایعی برای بیماری ام اس است و گاهی اوقات می‌تواند بسیار جدی باشد.

  • کارکردهای شناختی: ازجمله مشکلات مربوط به حافظه، انتزاع، توجه و پیدا کردن کلمه است.

  • افسردگی: بیماران مبتلا به ام اس، 50 درصد احتمال ابتلا به افسردگی را دارند.

  • تغییرات احساسی: ممکن است زمانی که برای اولین بار بیماری ام اس تشخیص داده می‌شود، تأثیرات احساسی عمیقی بر روی فرد داشته باشد. از دست رفتن میلین و آسیب دیدن رشته‌های عصبی در مغز نیز می‌تواند باعث تغییرات احساسی شود.

  • سردرد و از دست دادن شنوایی نیز در میان علائم ام اس وجود دارد.

  • خستگی: این یکی از شایع‌ترین علائم بیماری ام اس است که حدود 90 درصد بیماران را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

  • سرگیجه: افراد مبتلا به ام اس معمولاً سرگیجه و مشکلات عدم تعادلی را تجربه می‌کنند.

  • ممکن است حرکات سر باعث احساسی شبیه شوک الکتریکی شود.

  • بی‌حسییا ضعف: این عارضه معمولاً در یک یا چند اندام احساس می‌شود و به طور معمول در یک زمان، فقط یک طرف بدن یا فقط نیمه‌ی پایینی بدن را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

  • درد گرفتن یا سوزن سوزن شدن برخی از نقاط بدن.

  • حالت انقباضی و گرفتگی عضلات: رشته‌های عصبی آسیب‌دیده در مغز و نخاع می‌توانند باعث سفت شدن عضلات وگرفتگی‌های عضلانی شوند.

  • لرزش: حرکات لرزشی غیرارادی نیز ممکن است رخ دهد.

  • مشکلات بینایی: ممکن است دوبینی و تاری دید رخ دهد. از دست دادن دید چشم می‌تواند به صورت جزئی یا کامل باشد که معمولاً در یک زمان یکی از چشم‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

  • تغییر در راه رفتن: طریقه‌ی راه رفتن فرد، منظور است. بیماری ام اس می‌تواند طرز راه رفتن فرد را تغییر دهد؛ زیرا عضلات بیمار ضعیف‌تر می‌شوند و این ممکن است باعث بروز مشکل تعادلی، سرگیجه و خستگی شود.

تشخیص بیماری ام اس



[عکس: 4-4.jpg]



تشخیص بیماری ام اس می‌تواند فرایند پیچیده‌ای باشد؛ زیرا تشخیص این بیماری با ارسال نمونه به آزمایشگاه و یا جمع‌آوری یافته‌های فیزیکی ممکن نیست. پزشک باید از چندین راهبرد استفاده کند تا بفهمد که آیا بیمار معیارهای تشخیص بیماری ام اس را دارد یا خیر. برای این کار لازم است سایر علل احتمالی علائم بیمار، رد شوند.پزشک با بیمار صحبت می‌کند، سوابق پزشکی او را به دقت بررسی می‌کند، یک معاینه نورولوژیک انجام می‌دهد، به بیمار دستور می‌دهد که اسکن‌های تصویربرداری، تست پتانسیل‌های بصری (تستی که فعالیت الکتریکی مغز را اندازه‌گیری می‌کند)، تجزیه و تحلیل مایع نخاعی و برخی آزمایش‌های دیگر را انجام دهد.


درمان بیماری ام اس



هیچ درمانی برای بیماری ام اس وجود ندارد. روش‌های درمانی موجود بر روی متوقف کردن واکنش‌های خود ایمنی و مدیریت علائم بیماری تمرکز دارند.


رایج‌ترین داروهای مورد استفاده برای درمان بیماری ام اس

  • کورتیکواستروئیدها: این داروها التهاب را کاهش می‌دهند و سیستم ایمنی بدن را متوقف می‌کنند. این داروها اغلب برای علائم حادی که به طور ناگهانی شعله‌ور می‌شوند، تجویز می‌شوند. کورتیکواستروئیدها رایج‌ترین داروهای تجویزشده برای بیماران مبتلا به ام اس هستند.
[عکس: 5-3.jpg]
  • اینترفرون بتا 1a یا 1bبه نظر می‌رسد این داروها سرعت پیشرفت علائم ام اس را کم می‌کنند. این داروها باید با دقت استفاده شوند زیرا می‌توانند باعث آسیب رساندن به کبد شوند.

  • کوپاکسون (گلاتیرامر): هدف این دارو متوقف کردن سیستم ایمنی بدن از حمله به میلین است.

  • تایسبری با نام ژنریک Natalizumabاین دارو برای بیمارانی تجویز می‌شود که یا نمی‌توانند سایر روش‌های درمانی را تحمل کنند یا اینکه این روش‌ها روی علائم آنها هیچ تأثیری نداشته است.

  • میتوکسانترون: این دارو معمولاً فقط برای بیمارانی که علائم آنها پیشرفته است تجویز می‌شود. میتوکسانترون می‌تواند سرعت پیشرفت علائم ناتوانی بیمار را کم کند.

  • عصاره شاهدانه (تتراهیدروکانابینول): این عصاره علائم درد، گرفتگی عضلانی و بی‌خوابی را بهبود می‌بخشد.

  • آباگیو (تریفلونومید): این دارو در قالب قرص ارائه شده و مناسب افراد بزرگ‌سالی است که بیماری ام اس آنها از نوع عودکننده است. این دارو به صورت یک‌بار در روز مصرف می‌شود.

بازتوانی

[عکس: 6-4.jpg]

معمولاً بازتوانی یک مؤلفه‌ی حیاتی برای افراد مبتلا به ام اس است تا به مراقبت‌های با کیفیت بالا دست یابند. به طور کلی برنامه‌های توانبخشی عبارتند از:
  • درمان فیزیکی: هدف از این کار آموزش مهارت‌هایی به بیماران است تا بتوانند توانایی حرکتی و کارکردی خود را حفظ و بازیابی کنند. اولین گام در راستای تلاش برای تسکین گرفتگی‌ها برداشته می‌شود؛ درمان فیزیکی از طریق تمرینات کششی روزانه بر کشش و انبساط عضلات تمرکز می‌کند. ممکن است برای حفظ دامنه حرکتی یا انعطاف‌پذیری، سایر روش‌های درمانی ازجمله اسپلینت (نوعی آتل)، آتل گرفتن و یا استفاده از بریس‌های طبی نیز لازم باشد. درمان فیزیکی نیز ممکن است شامل ورزش‌های آبی، هیپوتراپی، ماساژتراپی، اولتراسونوگرافی، مگنت تراپی (TMS)، الکتروتراپی (TENS)و بیوفیدبک باشد.

[عکس: 7-4.jpg]
  • کاردرمانی: استفاده‌ی درمانی از کار، مراقبت از خود و انجام فعالیت‌ها به منظور افزایش رشد و جلوگیری از ناتوانی در نظر گرفته می‌شود.

  • درمان مشکلات تکلم و بلع: افراد متخصص آموزش‌دیده‌ای توانایی تکلم و زبان بیمار را بررسی و در صورت وجود مشکل، اختلالات گفتاری و زبانی را درمان می‌کنند. به این افراد آسیب‌شناسان گفتار و زبان یا گفتار درمان می‌گویند.

  • بازتوانی شناختی: بازتوانی شناختی در مدیریت مشکلات خاص مربوط به تفکر و ادراک به بیمار کمک می‌کند.

  • بازتوانی پیشنهادی: این نوع بازتوانی به افراد ناتوان کمک می‌کند تا برنامه‌ها و مهارت‌های شغلی را یاد بگیرند و بتوانند از عهده‌ی انجام یک شغل برآیند.

همیشه و در همه حال به طبیعت احترام بگذاریم و حق زندگی برای حیوانات را هم محترم بشماریم

پاسخ


پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان