نام علمی: Theophylline-G

فرم رایج در ایران: شربت که حاوی 50 میلی گرم تئوفیلین و 30 میلی گرم گوایفنزین در 5 سی سی است.

عملکرد: مهار کننده فسفودی استراز، سبب تغییر در میزان کلسیم داخل سلولی شده و نیز باعث آزادسازی کاتکول آمین ها می گردد. آنتاگونیست آدنوزین و پروستوگلندین ها می باشد و سبب برونکودیلاتوری می گردد.

موارد استفاده: برونکودیلاتور می باشد ( تسکین علامتی برونکواسپاسم) و میزان تمیزکنندگی موکوسیلیاری را افزایش می دهد. سبب تحریک مکز تنفسی و افزایش حساسیت به فشار CO2 می گردد. پروفیلاکسی از آسم برونکیال.

عوارض جانبی: پرنوشی، پرادراری، اسهال و حالت تهوع، کاهش اشتها و تاکی کاردی. هایپراستازی در گربه ها ممکن است دیده شود مخصوصا زمانی که از دوز درمانی 2 بار در روز استفاده شود.
تداخلات دارویی: فنوباربیتال و فنی توئین سبب کاهش اثر تئوفیلین جی می شوند اما سایمتدین، فلوروکوئینولون ها و اریترومایسین سبب افزایش میزان سرمی این دارو می گردند. تئوفیلین و مهارکننده های بتا آدرنرژیک مانند پروپرانالول آنتاگونیست یکدیگر هستند. تجویز همزمان این دارو با کتامین احتمال وقوع تشنج را افزایش می دهد.

دوز مصرفی در سگ: 15 تا 20 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن هر 12 الی 24 ساعت. شرکت های تولیدی هر 24 ساعت را برای تجویز دارو توصیه می کنند اما بعضی تکست ها هر 12 ساعت.

دوز مصرفی در گربه: 10 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن هر 24 ساعت.


منابع: 1- ترجه شخص بنده از کتاب BSAVA small animal formulary نوشته یان رمزی چاپ ششم. 2- قسمت فرم های رایج در ایران از کتاب دارونامه خدام گرفته شده است.


اختصاصی میهن پت