1-اضطراب و استرس پرنده را به حداقل برسانید:اینجا جاداره به تمام صاحبان فضول و وسواسی این پرنده عرض کنم که احتمال موفقیت شما در جوحه گرفتن خیلی کمه یا اگه این امر تحقق پذیرد با راندمان کمتری خواهد بود.شما باید مکان پرنده را در مکانی مطبوع پرنده قرار دهید(همانگونه که در پست اخیر عرض شد) .سرکشی و نگاه کردن به لانه را به حداقل برسانید.اصلاً دست به لانه نزنید و آن را جابه جانکنید.تمرین و پرواز آزادانه پرنده را هم بهتر است تعطیل کنید.
2-قرار دادن لانه:لانه این پرنده اغلب به صورت مکعب مستطیل است که درون آن به اشیاء اظافی از قبیل پنبه و نخ و تٌل و...نیاز ندارد و پرنده مستقیماً روی کف لانه تخم میگذارد.لانه ها به صورت چوبی و پلاستیکی در پرنده فروشی ها عرضه می شوند.در مکان ورودی لانه باید چوبی قرار داشته باشد تا پرنده برای ورود و خروج وبازدید راحتتر باشد واز آن استفاده کند .کف لانه در مکان تخم گذاری کمی گودتر است.لانه را میتوانید پس از هر سری جوجه کشی تمیز کنید.

3– صداهای محرک:صدای جفت های دیگر و ندای جفتگیری این پرنده ها محرک خوبی برای دیگر خفت ها است.من خودم به صحت این مطلب پی برده ام.شما برای این امر میتوانید دو جفت مرغ عشق را در قفس های مجزا در کنار هم نگاهداری کنید طوری که باعث جنگ و درگیری و حسادت جفت ها نشود.
4-سن:سعی کنید سن پرنده های نر و ماده برای جفتگیری یکسان باشد یا حداقل تفاوت زیادی نداشته باشد.بلوغ این پرنده اغلب به صورت تجربی تشخیص میدهیم که میتوان از رنگ نوک و بینی و هیکل پرنده فهمید.
5- فصل:فصل جفتگیری این پرنده معمولا در بهار وتابستان توام با هوای مناسب و نوردهی بیشتر انجام می پذیرد.
6- نوع و رنگ: پرندگان هم رنگ و هم نوع زودتر جفت میخورند و درضمن نژاد آنها هم تداخل پیدا نمیکند.
7-تقویت: اگر نتوانستید پرنده ها را پس از اطمینان از جفت گیری از پرنده ها تخم بکشید یا تخم ها بی نطفه بودند دادن ویتامین کا به پرنده نر میتواند موثر واقع شود.